|
|
Koreaanse Literatuur
Het Karakter van de Koreaanse Literatuur
Koreaanse literatuur wordt meestal chronologisch gescheiden in een klassieke en moderne periode en wordt verspreid door verschillende manieren van transmissie. De geregistreerde literatuur in het chinees en in het Koreaans kan onderscheden worden. De laatsgenoemde werd later uitgebracht, omdat de creatie van het Koreaanse alfabet pas in de Choson periode begon. Een vorm van Koreaanse kLassieke literatuur is de Hyangga poëzie uit de Shilla periode. De Hyangga werden genoteerd in het hyangcha´al schrift, waarin de Koreaanse taal geschreven was met het gebruik van "klank" (um) en "betekenis" (hun) van de Chinese tekens. De literatuur van de Koryo periode wordt getekend door een toenemend gebruik van Chinese letters, de verdwijning van Hyangga en de opkomst van Koryo kayo (koryo liederen) die als mondelingen literatuur doorgegeven bleef worden tot de Choson periode. Alleen vroeg in de Choson periode was er een keerpunt in de geschienis van Koreaanse literatuur. In het proces om het Koreaanse alfabet te creëren (Han-gul) en in het onderzoek naar zijn nuttigheid, werden akchang (muzieknoten) geschreven in Koreaans schrift, zoals Yongbioch´bon-ga (liederen over vliegende draken door de hemel) die de stichting van de Choson Dynastie (1392-1910) vierden, het is compleet met musicale noten en instrumentatie.
Moderne Koreaanse literatuur, werd aan de andere kant ontwikkeld door het contact met de westerse cultuur, gevolgd door de modernisering. Niet alleen Christelijk, maar ook verschillende artistieke neigingen en invloeden werden uit het westen ingevoerd. Toen het "nieuwe onderwijs" en de "Nationale taal en literatuur beweging" zich ontwikkelde, verloor het Chinese schrijf systeem, wat traditioneel de cultuur van de dominante klasse had vertegenwoordigt, de socio-culturele functie wat het eerder wel had. Tegelijkertijd, werd het Koreaanse schrift, Han-gul, steeds meer gebruikt, wat leidde tot een groei in de ontwikkeling van de studie van Koreaanse taal en literatuur. Met de komst van de "nieuwe roman" (shinsosol) kwam er een golf van romans geschreven in Koreaans schrift. Muziek en klassieke poëzie, voorheen samengesmolten in een soor lied met de naam ch´anggok, werden nu bekeken als aparte inspanningen. Nieuwe wegen werden geopend voor de nieuwe literatuur. Terwijl Korea westerse literatuur invoerde via Japan en China, bracht het ook literaire hervormingen van binnenuit met zich mee. Maar ondanks de nieuwigheid van de vormen, waren er ook vele voorbeelden waar de dichters hun politieke mening uitspraken, een scherp contrast met de oude poëzie, wat eerst uitdrukking gaf aan het individuele sentiment en gevoel.
Literatuur in het Chinees en Literatuur in het Han-Gul
Taalkundige uitdrukkingen en manier van overbrengen zijn onderwerpen van het grootste belang bij het gobaal begrijpen van Koreaanse literatuur. Koreaanse literatuur reikt over een ruim gebied: literatuur dat werd genoteerd in het Chinees en literatuur geschreven in Han-gul (het Koreaanse alfabet). Deze twee aspecten van de Koreaanse literatuur verschiilen enorm van elkaar als we kijken naar de literaire vorm en karakters.Koreaanse literatuur in het Chinees werd gecreërd toen Chinese tekens naar Korea werden gebracht. Omdat Chinese tekens een Chinese uitvinding zijn, zijn er tijden geweest in de Koreaanse geschiedenis dat er moeite gedaan moest worden om literatuur geschreven in het Chinees uit te sluiten van de parameters waarvan de Koreaanse literatuur samengestelt is. Maar in de Koryo en Choson cultuur, waren Chinese letters belangrijk in het dagelijks leven van de Koreanen. We kunnen het feit dat de literaire activiteit van de dominante klasse geleid werden in het Chinees niet vergeten. Terwijl Chinese ideën en waarden bewaard blijven in deze literatuur - een kenmerk dat wordt gedeeld door het grootste deel van Oost Azia tijdens deze periode - bevat het ook ervaringen en doorgedachte gewoonten die de unieke manier van leven van de Koreanen weergeeft.
Het gebruik van het Koreaanse schrift begon tijden de Choson periode met de creatie van het Koreaanse alfabet (Hunmon Chong-um). De creatie van het Koreaanse alfabet in de 15e eeuw was een cruciaal keerpunt in de geschiedenis van Koreaanse literatuur. Vergeleken met de literatuur geschreven in het Chinees wat gedomineerd was door de hogere klassen, maakte het Koreaanse script het mogelijk voor vrouwen en burgers om er ook deel van uit te maken. Dit maakte de Koreaanse schrijvers en de lezers gelijk. Het Koreaanse schrift (Han-gul) nam zijn leidende plaats van belang in Koreaanse literatuur enkel tijdens de tweede helft van de 19de eeuw aan. Na de Verlichting verminderde het gebruik van Chinese brieven vlug en de populariteit van Koreaanse brieven nam toe. Toen de tweevoudige taalkundigheid van "Chinees" en "moedertaal" binnen Koreaans leven was overwonnen, werd literatuur in het Koreaans de basis waarop de literatuur gebouwd werd.